cash loans . What can cause long-term use of Viagra? In the network and other sources of information, there is no reliable data on the long-term use of Viagra and its negative effects on the body.
Οξείες Παρενέργειες

Οξείες παρενέργειες

Όταν αρχίσετε να παίρνετε αντιρετροϊικά φάρμακα είναι σπάνιο αλλά πιθανόν ο οργανισμός σας να αντιδράσει πολύ έντονα και να έχετε μια οξεία παρενέργεια. Αν συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει να επικοινωνήσετε ΑΜΕΣΩΣ και χωρίς καμία καθυστέρηση με τον γιατρό σας ή με τη μονάδα επειγόντων περιστατικών του πλησιέστερου νοσοκομείου.

Οι οξείες παρενέργειες μπορεί να είναι οι παρακάτω:

  • Σύνδρομο Stevens Johnson
  • Οξεία παγκρεατίτιδα

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας λέγονται οι έντονες αλλεργικές αντιδράσεις στα αντιρετροϊικά φάρμακα που συνήθως εμφανίζονται στις πρώτες 6 εβδομάδες της θεραπείας. Δύο έντονες αντιδράσεις υπερευαισθησίας προκαλούνται από τα φάρμακα abacavir και nevirapine.

Abacavir

Η αντίδραση υπερευαισθησίας στο abacavir εκδηλώνεται στο 5% αυτών που το παίρνουν με εξάνθημα (κοκκινίλες στο δέρμα), πυρετό, διάρροια με ή χωρίς εμετό, μυϊκούς πόνους και μερικές φορές δύσπνοια. Καθένας που αρχίζει θεραπεία με abacavir θα πρέπει να είναι ενήμερος για αυτά τα συμπτώματα και να ζητήσει άμεση ιατρική βοήθεια αν εμφανιστούν. Αν παρουσιαστεί τέτοιου είδους αντίδραση υπερευαισθησίας, ο γιατρός σας θα πρέπει να διακόψει το φάρμακο. Είναι πολύ επικίνδυνο να το ξαναπάρετε στο μέλλον γιατί η δεύτερη αντίδραση μπορεί να είναι πολύ πιο έντονη.

Nevirapine

Η αντίδραση υπερευαισθησίας στη nevirapine εκδηλώνεται με πυρετό και βλάβη στο συκώτι (ηπατοτοξικότητα) η οποία αν παραμείνει αδιάγνωστη ή δεν θεραπευτεί εγκαίρως μπορεί να οδηγήσει σε ηπατική ανεπάρκεια (σοβαρότατη δυσλειτουργία του συκωτιού, επικίνδυνη για τη ζωή). Αν πρόκειται να εμφανιστεί αυτή η αντίδραση θα συμβεί μέσα στις πρώτες 6-8 εβδομάδες από την αρχή της λήψης του φαρμάκου. Γι' αυτό τον λόγο στην αρχή της αγωγής, γίνονται εξετάσεις για να ελεγχθεί η λειτουργία του συκωτιού και η πιθανή του βλάβη.

Το ίδιο το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει εξάνθημα, το οποίο όμως δεν είναι ένδειξη υπερευαισθησίας. Ενημερώστε αμέσως τον γιατρό σας, ο οποίος θα πρέπει να σας διακόψει το φάρμακο.

Σύνδρομο Stevens-Johnson

Το σύνδρομο Stevens-Johnson Syndrome είναι μια σοβαρή, δυνητικά θανατηφόρος δερματική αντίδραση σε κάποιο φάρμακο που μπορεί να προσβάλει οποιαδήποτε ηλικία. Άλλη μια μορφή της νόσου ονομάζεται Τοξική Επιδερμική Νεκρόλυση και σχετίζεται και αυτή με φαρμακευτική αντίδραση. Αυτές οι φαρμακευτικές αντιδράσεις μπορούν να εκδηλωθούν 1-2 εβδομάδες μετά τη λήψη διαφόρων φαρμάκων και δεν είναι εμφανίζονται μόνο στα αντιρετροϊικά.

Συμπτώματα

Τόσο το σύνδρομο Stevens-Johnson όσο και η Τοξική Επιδερμική Νεκρόλυση αρχίζουν με μη-ειδικά συμπτώματα όπως:

  • βήχας
  • μυικός πόνος
  • πονοκέφαλος
  • πυρετός
  • εμετοί και διάρροια

Συχνά ακολουθεί η εμφάνιση εξανθήματος στο πρόσωπο και τον κορμό, το οποίο μπορεί να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα. Σχεδόν ταυτόχρονα εμφανίζονται και φυσαλίδες και έντονος ερεθισμός στην εσωτερική επιφάνεια του στόματος, της μύτης, των βλεφάρων και των γεννητικών οργάνων Σε μερικά περιστατικά μπορεί να πέσουν τα νύχια και τα μαλλιά. Στην Τοξική Επιδερμική Νεκρόλυση, το δέρμα νεκρώνεται, ξεκολλάει και αφήνει εκτεθειμένη σάρκα που κινδυνεύει να μολυνθεί από μικρόβια.

Θεραπεία

Το σύνδρομο Stevens-Johnson Syndrome και η Τοξική Επιδερμική Νεκρόλυση είναι πολύ σοβαρές καταστάσεις και μπορεί να οδηγήσουν στον θάνατο, γι' αυτό είναι σημαντική η άμεση αντιμετώπισή τους. Σαν πρώτο, άμεσο βήμα, διακόπτεται η χορήγηση του φαρμάκου που προκάλεσε την αντίδραση. Αν υπάρχουν εκτεταμένες δερματικές βλάβες, οι ασθενείς πρέπει να μεταφερθούν σε μονάδα εγκαυμάτων όπου θα πάρουν την κατάλληλη θεραπεία.

Οξεία παγκρεατίτιδα

Το πάγκρεας είναι ένας στενόμακρος αδένας που βρίσκεται στην κοιλιά κάτω από το στομάχι και δίπλα από το συκώτι. Παράγει ουσίες απαραίτητες για την πέψη των τροφών καθώς και την ορμόνη ινσουλίνη, η οποία είναι απαραίτητη για την είσοδο της γλυκόζης μέσα στα κύτταρα. H οξεία παγκρεατίτιδα, η φλεγμονή δηλαδή του παγκρέατος, είναι μια πολύ σοβαρή πάθηση που στη βαριά της μορφή μπορεί να είναι θανατηφόρος.

Αίτια

Η οξεία παγκρεατίτιδα εχει διάφορα αίτια και δεν εμφανίζεται αποκλειστικά σε άτομα που παίρνουν αντιρετροϊικά φάρμακα. Από τα αντιρετροϊικά φάρμακα, πάντως, αυτά που ενοχοποιούνται για την εμφάνισή της είναι το ddI και το d4T και οι Αναστολείς της Πρωτεάσης του HIV.

Σε ασθενείς που παίρνουν ddI η παγκρεατίτιδα εμφανίζεται στο 1-7% των ατόμων. Στο 10% αυτών των περιστατικών είναι θανατηφόρος. Ο κίνδυνος για εμφάνισή της είναι διπλάσιος εάν παίρνετε ταυτόχρονα d4T και ddI σε σύγκριση με το ddI μόνο του.

Οι Αναστολείς της Πρωτεάσης του HIV μπορούν να προκαλέσουν σαν παρενέργεια αύξηση των τριγλυκεριδίων (λίπος) στο αίμα. Αν αυτή η αύξηση είναι πάνω από 5-10 φορές το φυσιολογικό, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για παγκρεατίτιδα.

Συμπτώματα

Χαρακτηριστικά εμφανίζεται κοιλιακός πόνος που μπορεί να διαρκέσει για μερικές μέρες στο κέντρο και στο πάνω μέρος της κοιλιάς με ή χωρίς ναυτία και εμετό. Μπορεί να είναι έντονος και μπορεί να είναι αδιάκοπος, να περιορίζεται μόνο στην κοιλιά ή να αντανακλά στην πλάτη. Μπορεί να είναι ξαφνικός και έντονος ή μπορεί να αρχίσει ως ήπιος και να χειροτερέψει με τη λήψη φαγητού. Η κοιλιά συχνά είναι φουσκωμένη και είναι πολύ επώδυνη στην ψηλάφηση.

Άλλα συμπτώματα είναι ναυτία, εμετός, πυρετός, ταχυπαλμία. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει αφυδάτωση και υπόταση.

Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να επηρεαστεί η λειτουργία της καρδιάς, των πνευμόνων και των νεφρών. Ο ασθενής δείχνει και αισθάνεται ότι πάσχει σοβαρά.

Διάγνωση

Εκτός από το ιστορικό και την κλινική εξέταση, οι υπέρηχοι στην κοιλιά και η αξονική τομογραφία βοηθούν πολύ στη διάγνωση. Από τις εργαστηριακές εξετάσεις η αμυλάση και η λιπάση του αίματος είναι συνήθως αυξημένες (αλλά η αμυλάση στο 30% των ασθενών με οξεία παγκρεατίτιδα είναι φυσιολογική).

Θεραπεία

Διακόπτεται αμέσως η θεραπευτική αγωγή μέχρι να αναλάβει ο ασθενής και αντικαθίσταται το υπεύθυνο φάρμακο με άλλο. Ο ασθενής πρέπει να παραμείνει στο νοσοκομείο για υποστηρικτική θεραπεία η οποία εξαρτάται από τη σοβαρότητα του περιστατικού.
Τελευταία Ενημέρωση: Πέμπτη, 05 Ιουνίου 2008 01:17