| Πόσο (αν)ασφαλή είναι τα διαλείμματα θεραπείας; |
Πόσο (αν)ασφαλή είναι τα διαλείμματα θεραπείας; Εδώ και μερικά χρόνια υπήρχε η δυνατότητα να σταματήσει ένας οροθετικός να παίρνει τα αντιρετροϊικά του φάρμακα για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Η σκέψη ήταν να "ξεκουραστούν" τόσο από τις παρενέργειες όσο και ψυχολογικά. Τελικά όμως τα διαλείμματα θεραπείας αποδείχθηκαν πολύ επικίνδυνα, αν δεν λαμβάνονται υπόψη κάποιοι παράγοντες που είναι αυστηρά απαγορευτικοί για ορισμένους οροθετικούς. Τα αποτελέσματα της μεγάλης και μακροχρόνιας αμερικάνικής κλινικής μελέτης SMART προκάλεσαν έκπληξη στους ερευνητές λόγω των μεγάλων ποσοστών θανάτου και σοβαρών επιπλοκών που παρατηρήθηκαν σε οροθετικούς που έκαναν διαλείμματα θεραπείας. Η SMART είναι η μεγαλύτερη κλινική μελέτη που έχει γίνει ποτέ στην ιστορία του HIV και είναι ταυτόχρονα η μεγαλύτερη που έγινε ποτέ για οποιοδήποτε λοιμώδες νόσημα. Τα αρχικά της εξηγούν τους στόχους της: Strategies for the Management of Anti-Retroviral Therapy (στρατηγικές για τον χειρισμό της αντιρετροϊικής αγωγής). Αιτίες για τα απογοητευτικά αποτελέσματαΧρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να αναλυθούν στατιστικά τα αποτελέσματα της μελέτης. Μερικά από αυτά γνωστοποιήθηκαν μέσα στο 2008 και αναμένεται να ανακοινωθούν ακόμη περισσότερα στο σύντομο μέλλον. Από τα μέχρι στιγμής δεδομένα φαίνεται ότι οι αρνητικές συνέπειες των διαλειμμάτων της θεραπείας οφείλονται στους παρακάτω παράγοντες: Χαμηλός αριθμός κυττάρων Τ4 (ή CD4)Πολλοί από τους συμμετέχοντες που έκαναν προγραμματισμένη διακοπή της αγωγής τους είχαν για μεγάλο χρονικό διάστημα λιγότερα από 350 κύτταρα Τ4 . Ο κίνδυνος για σοβαρές μολύνσεις ή ακόμη και θάνατο αυξάνεται όσο χαμηλότερα είναι τα Τ4. Αντίθετα ο κίνδυνος ήταν σημαντικά χαμηλότερος για όσους είχαν Τ4 πάνω από 350. Κίνδυνος ακόμη και με μεγαλύτερους αριθμούς κυττάρων Τ4
Το ανοσοποιητικό σύστημαΗ μελέτη SMART έδειξε ότι το να επιτρέψει κανείς στον HIV να πολλαπλασιάζεται ανεξέλεγκτος (πράγμα που συμβαίνει στη διακοπή της αγωγής) επηρεάζει αρνητικά το ανοσοποιητικό σύστημα «μέσω μηχανισμών που δεν σχετίζονται με τον αριθμό των Τ4». Προφανώς αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν ακόμη πολλά πράγματα σχετικά με το ανοσοποιητικό μας σύστημα και τις δράσεις του HIV που δεν τα γνωρίζουμε. Οι μακροχρόνιες συνέπειεςΗ μελέτη έδειξε ότι οροθετικοί που έκαναν ένα προγραμματισμένο «διάλειμμα της θεραπείας» είχαν χαμηλότερα Τ4 για μεγαλύτερη χρονική περίοδο από ό,τι άτομα που δεν διέκοψαν την θεραπεία τους. Επιπλέον, όταν ξανάρχισαν να παίρνουν φάρμακα, τα Τ4 τους δεν αυξήθηκαν τόσο γρήγορα. Συνολικά η ανάλυση των (πολλών) αποτελεσμάτων της μελέτης SMART έδειξε για άλλη μια φορά την πολυπλοκότητα της μόλυνσης από τον HIV καθώς και τα αδύνατα σημεία των διαλειμμάτων της θεραπείας. Τελικά επιβεβαιώνεται το ότι κανένας οροθετικός σε αγωγή δεν θα πρέπει να δοκιμάσει από μόνος του τη διακοπή της χωρίς την προηγούμενη συνεννόηση με τον γιατρό του και με απαρέγκλιτη προϋπόθεση τη στενή παρακολούθηση του στο διάστημα του διαλείμματος. Βιβλιογραφία:
|
| Τελευταία Ενημέρωση: Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009 00:08 |

Εδώ και μερικά χρόνια υπήρχε η δυνατότητα να σταματήσει ένας οροθετικός να παίρνει τα αντιρετροϊικά του φάρμακα για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Η σκέψη ήταν να "ξεκουραστούν" τόσο από τις παρενέργειες όσο και ψυχολογικά.
Τα περισσότερα άτομα που άρχισαν την προγραμματισμένη διακοπή της αγωγής δεν είχαν